Indiana Jones

Jæja vindum okkur úr teiknimyndunum í Indiana Jones þríleikinn, sem verður núna í ár fjórleikur. Gerðar voru 3 Indiana Jones myndir á 9. áratug seinustu aldar. Árið 1981 kom út Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark. En í þeirri mynd þarf Indiana Jones, sem er leikinn af Harrison Ford, að koma í veg fyrir að Nazistarnir komi höndum sínum á sáttmálsörkina, en þar áttu töflurnar með boðorðum Guðs að vera geymdar. Örkin átti að búa yfir gífurlegum krafti og nazistarnir ætluðu sér að notfæra sér hana til að stjórna heiminum. Þetta fór ekkert sérlega vel í Indiana Jones og hann ætlar sér að finna Örkina á undan nazistunum. Í millitíðinni gerir hann útaf við helling nazistum og einmitt í þessarri mynd er ein magnaðasta dauðasena sem sést hefur í kvikmynd.

 

Myndin varð algjört hit og rakaði að sér pening og var tilnefnd til 8 óskarsverðlauna, þar á meðal sem besta mynd. Sjálfum finnst mér þetta ekki besta myndin í röðinni en hún kemur skammt á eftir The Last Crusade. Mér finnst ég svo ekki geta skilið við þessa mynd án þess að láta þessa senu inn:

 

Önnur myndin í röðinni var svo Indiana Jones and the Temple of Doom. Þessi mynd kom út árið 1984 og gerist 1 ári a undan The Last Crusade. Í þessarri mynd hjálpar Indy litlu þorpi að ná í töfrasteininn sinn eftir að honum var stolið. Hann kemst svo fljótt að því að ekki langt frá þorpinu er “The Temple of Doom” í því dvelst eitthvað költ sem ætlar sér að taka yfir heiminn með þessum töfrasteinum. Þessi mynd er lang slökust í röðinni og skilir lítið sem ekkert eftir sig. Hún er líka öðruvísi en hinar 2 myndirnar að því leiti að hún er ofbeldisfullari og ekki eins fyndin, það er meiri hrollvekjublær yfir henni. Myndinn vegnaði þó áætlega en þó ekki jafn vel og fyrri myndinni, hún hlaut svo óskarinn fyrir bestu tæknibrellurnar. Hér er svo trailerinn fyrir myndina því að ég verð að játa að ég man bara ekki eftir neinu eftirminnilegu atriði í myndinni.

 

Þriðja myndin í röðinni er svo Indiana Jones and the Last Crusade. Þetta er uppáhalds Indiana Jones myndin mín. Hún kom út árið 1989. Í þessarri mynd fáum við að kynnast föður Indiana Jones, honum Henry Jones sem er leikinn af Sean Connery. Henry hverfur þegar hann er að leita af heilaga kaleiknum og það kemur í hlut Indian Jones að finna hann. Á för sinni kemst hann að því að faðir hans hafi ekki verið sá eini sem var eftir kaleiknum heldur eru nasistarnir mættur á ný og hann og faðir hans neyðast til að verða fyrri til að finna kaleikinn.

            Myndin varð mjög vinsæl þegar hún kom út og var næstvinsælasta mynd ársins á eftir Batman. Eins og ég sagði þá finnst mér þetta besta myndin í seríunni, það er að hluta til að þakka Sean Connery, en hann er alveg stórskemmtilegur sem pabbi Indiana Jones, svo er sagan skemmtilegust af öllum myndunum.

           

Indiana Jones myndirnar eru svona myndir sem að maður sá þegar maður var yngri og þær festast svolítið í mann. Harrison Ford er alveg eitursvalur sama hverju hann lendir í og hikar ekki við að koma með nokkra brandara meðan byssukúllurnar fljúga framhjá hausnum hjá honum, svo er titillagið farking geðveikt. Núna er svo verið að gera fjórðu Indiana Jones myndina og ber hún nafnið Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Eftir að hafa séð trailerinn fyrir nýju myndina þá verð ég að segja að ég er nokkuð spenntur fyrir henni. Ég held ég endi þessa færslu bara á nýja Trailernum.

Toy Story

Jæja, ein teiknimynd í viðbót í þetta sinn tölvuteiknuð. Toy Story kom út árið 1995 og var gerð af þá óþekktu fyrirtæki, Pixar, en var gefin út af Disney. Þetta var fyrsta tölvuteiknaða myndin í fullri lengd og John Lassater, sem var aðalmaður í gerð myndarinnar hlaut sérstök óskarsverðlaun fyrir þetta afrek. Eins og flestir ættu að vita þá fjallar myndin um ævintýri nokkurra leikfanga. Viddi er kúrekadúkka og er uppáhaldsleikfang stráksins Adda en einn daginn bætist nýtt leikfang við í safnið, það er enginn annar en Bósi Ljósár. Bósi heldur því fram að hann sé alvöru geimfari og þurfi að bjarga heiminum, hann verður svo nýja uppáhalds dótið hjá Adda og Addi byrjar að leika sér minna og minna með Vidda og þá byrjar afbrýðissemin að krauma hjá honum. Viddi reynir allt til að verða aftur uppáhaldsdótið hans Adda en ekkert gengur og svo einn daginn þegar Addi tekur Vidda og Bósa með sér út þá verða þeir viðskila við Adda og enda í klóm snarklikkaða nágrannastráksins. Viddi og Bósi ná þó í sameiningu að komast aftur heim áður en fjölskylda Adda flytur úr húsinu. Hérna er svo upphafssena myndarinnar.

           

            Í þessari senu kemur eitt af mínum uppáhalds Disney/Pixar lögum. Eins og áður þá var mikið lagt í tónistina í myndinni og fékk hún tvær tilnefningar, annarsvegar fyrir besta frumsamda lagið “You’ve Got a Friend in Me” og svo fyrir bestu tónlistina.

            Ég man eftir því þegar myndin kom út og það var algjört Toy Story æði, vinur minn var svo heppinn að pabbi hans keypti handa honum öll helstu Toy Story leikföngin þegar hann kom frá útlöndum og ég get ekki sagt annað en að ég hafi öfundað hann alveg fáránlega mikið. 

Gert var framhald af myndinni og er Toy Story 3 í bígerð hjá Pixar, orðrómurinn er sá að í þeirri mynd þá verður Addi farinn í háskóla og hættur að leika sér með leikföngin. Toy Story er ekki bara algjört breakthrough í teiknimyndagerð heldur eru þetta einfaldlega frábær mynd í alla staði.

Aladdín

Jæja, engin ástæða til að hætta með teiknimyndaþemað. Núna er það Disney myndin Aladdín sem að er í miklu uppáhaldi hjá mér. Myndin kom út árið 1992 og fjallar um munaðarleysingjann Aladdín sem kemst yfir töfralampa eftir að Jafar, ráðgjafi keisarans í Agraba , reynir að nota Aladdín til að eignast töfralampan sjálfur. Þessi mynd inniheldur alveg heilan helling af skemmtilegum karakterum og meðal annars uppáhalds Disney karakterinn minn, en það er andinn í lampanum. Í ensku útgáfunni talar Robin Williams fyrir andan en ég sá bara íslensku útgáfun þegar ég var lítill þar sem Laddi talað fyrir andann og þetta er í eitt af fáum skiptum sem mér finnst Íslenska talsetning betri en sú enska. Það á kannski bara við um gömlu teiknimyndirnar, það var alltaf fengið skemmtilega leikara til að tala fyrir persónurnar og talsetningin var oftast mjög vönduð.  En þökk sé jútúb þá fann ég íslensku útgáfuna af skemmtilegasta laginu í Aladdín.

 

 

Þarna kynnist maður Andanum í fyrsta skipti og eftir þetta þá á hann eftir að eiga heilan helling af frábærum senum.

Eins og alltaf hjá Disney þá er lögð mikil áhersla á tónlistina. Myndin hlaut tvenn óskarsverðalaun fyrir tónlistina, eitt fyrir besta frumsamda lagið, “A Whole New World” og svo fyrir besta “music-score”-ið. Lagið “A Friend Like Me” fékk líka tilnefningu sem besta frumsamda lagið.

            Þegar Aladdín kom út árið 1992 var hún vinsælasta mynd ársins og líka vinsælasta teiknimynd allra tíma þar til Lion King tók við og er nú í þriðja sæti yfir mest sóttu hefðbundnu teiknimyndir allra tíma, á eftir Simpsons the movie og Lion King.

            Gerð voru tvö framhöld af Aladdin, Jafar snýr aftur og Konungur Þjófanna. Báðar myndirnar eru ekki mikið síðri en fyrsta myndin en því miður finn ég engin jútúb klipp úr þeim á Íslensku svo ég ætla að láta byrjunina á Konuning þjófanna á ensku duga.

 

           

Aladdín er án efa ein besta mynd sem Disney hefur gefið frá sér og trónir ofarlega á topplistanum mínum yfir uppáhalds myndirnar mínar.

Princess Mononoke

Smá teiknimyndaþema í gangi, næsta mynd sem ég ætla að fjalla um er anime myndin Princess Mononoke.

Princess Mononoke er meðal þekktustu mynda Hayao Miyazaki og er líka hluti af Studio Ghibli framleiðslunni hans. Hún kom út árið 1997 í japan og svo árið 1999 annarstaðar í heiminum. Myndin var mest sótta mynd í sögu Japan þangað til að Titanic tók við af henni árið 1999 og er þriðja mest sótta anime mynd í sögu japan á eftir Spirited Away og Howl’s Moving Castle. Þegar myndin kom út var hún líka dýrasta teiknimynd í heimi en hún kostaði um 20 milljón dollara í framleiðslu. Myndin er líka af lang mestu leiti handteiknuð, af þeim rúmlega 2 klukkutundum sem myndin rúllar þá var aðeins fengin hjálp frá tölvu í u.þ.b. 10 mínútur. Sagt er að Miyazaki hafi skoðað hvern einasta af 144.000 römmum myndarinnar og breytt sjálur u.þ.b. 80.000 af þeim.

            Myndin gerist í Japan á þeim tíma sem samúraiarnir voru að veikjast. Fylgst er með prinsi sem heitir Ashitaka. Ashitaka verður fyrir bölvun eftir að hafa drepið illan skógarguð og þarf að finna leið til að aflétta bölvuninni. Hann fylgir sporum skógarguðsins og endar í skógi sem er fullur af allskyns furðuverum. Úlfguðinn Moro býr í skóginum og með honum býr San sem Moro tók til sín eftir að hann hafði  komið að foreldrum hennar þegar þau höfðu verið að eyðileggja skóginn, foreldrar hennar gáfu svo Moro dóttur sína til þess að komast undan. Í skóginum lifir líka “The Deer God” sem er guð lífs og dauða. Keisari Japan hefur ráðið fólk til að færa honum höfuð guðsins því hann trúir því að það muni færa honum eilíft líf.

 Fyrir utan skóginn er svo lítill bær sem að er stjórnað af konu sem heitir Eboshi. Bærinn lifir á járnframleiðslu og þarf að höggva skóginn til að geta búð til járnið. Þetta verður til þess að skógarguðirnir ráðast oft á fólið í bænum. Ashitaka lendir í miðjum átökum mannanna og skógarguðana og reynir sitt besta til að koma á friði og til að finna út hvernig hann gæti aflétt bölvuninni.

            Myndin vann til fjölda verðlauna m.a. sem besta myndin á verðlaunafhendingu japönsku akaedmíunar, sem er nokkkurnvegin japanski óskarinn.

Hér er svo trailerinn fyrir myndina á ensku, en ég mæli þó með því að horft sé á hana á japönsku.

Lion King(Konungur Ljónanna)

Jæja núna ætla ég að blogga um eina af mínum uppáhalds myndum en það er Lion King.

Lion King, eða Konungur Ljónana er mynd sem allir ættu að kannast við og er örugglega sú teiknimynd sem fólk á mínum aldri muna hvað best eftir. Myndin kom út árið 1994 og varð mest sótta teiknimynd allra tíma um skeið þangað tll Finding Nemo og Shrek tóku við af henni. Lion King heldur þó ennþá topp sætinu yfir mest sóttu venjulegu teiknimynd allra tíma þ.e.a.s. teiknimynd sem  ekki er tölvuteiknuð.

             Ég held að flestir viti hvað myndin fjalli svo það þarf ekkert að fara neitt mikið í það, en myndin er byggð lauslega á leikritinu Hamlet eftir Shakespeare, hún fjallar um ljónið Simba hvernig hann lærir um hringrás lífsins og svo baráttu hans til þess að verða konungur dýranna. Myndin er alveg stútfull af minnisstæðum atriðum og ber kannski helst að nefna dauða Múfasa.

 

 

Ég held að ég tali fyrir lang flesta sem sáu þessa mynd þegar þau lítil að þetta atriði hafi vakið upp mikla sorg og reiði. Skari, sem er að mínu mati versti(þ.e.a.s. vondur) karakter sem Disney hefur skapað, hendir bróður sínum fram af bjargi og lýgur svo að Simba að það hafi verið honum að kenna.

            Í myndinni koma líka fram einhverjir vönduðustu karakterar sem Disney hefur gert. Þá má helst nefna Múfasa, Tímon, og Púmba, Simba og svo Skara sem er ekki beint viðkunnalegur karakter en engu að síður mjög vandaður. Tímón og Púmba rífa myndina upp úr sorginni eftir dauða Múfasa með einu af bestu Disney lögum sem hafa verið gerð.

Disney gerði svo einnig nokkrar myndir eða öllu heldur þætti með Tímon og Púmba í aðalhlutverki.

            Tónlistin í myndinni er svo ekkert smá mögnuð. Hún fékk Grammy verðlaun sem besta frumsamda lagið fyrir  “Can you feel the love tonight”. Þeir sem komu að tónlistinni í myndini voru Elton John og Tim Rice og svo samdi Hans Zimmer öll ósungnu lögin í myndinni. 

Þetta atriði er eitt af mínum uppáhalds í myndinni. Tónlistin er notuð svo ótrúlega vel í þessu atriði og undirstrikar svo vel það sem er í gangi

            Gerðar voru 2 aðrar Lion King myndir, Lion King 2 og svo Lion King 1oghálft. Ég hef bara séð númer 2 og hún nær enganvegin þeim hæðum sem Lion King nær. Lion King 1 og hálft er víst Lion King 1 nema séð frá sjónarhorni Tímon og Púmba og hún á að vera nokkuð góð svo hver veit nema maður eigi eftir að kíkja á hana.

Sigur Rós - Heima

Jæja, ég sagði að næsta færsla mín mundi vera um tónlistarkvikmyndina Heima  og ætla að standa við það.

Þriðja myndin sem ég fór á á Riff var tónlistarmyndin Heima eftir Sigur Rós. Ég hafði verið virkilega spenntur fyrir Heima frá því að ég frétti fyrst af henni og var þetta í raun eina myndin á RIFF sem mig langaði virkilega til að sjá. Myndin er samanstendur af viðtölum og svo upptökum af Íslands túrnum þeirra. Það sem var auðvitað númer eitt í myndinni var tónlistin. Lagavalið í myndinni var alveg frábært og svo var virkilega gaman að heyra unplugged útgáfur af sumum lögum þeirra. Fannst mér þá skemmtilegast að  heyra Ágætis Byrjun, sem er eitt af mínum uppáhalds Sigur Rósar lögum. Svo var alveg geðveikt að sjá upptökuna af Popplaginu á Klambratúni, en það var örugglega einhver besta tónleikaupplifun mín hingað til.

            

Mynatakan er einnig til fyrirmyndar og passar nær fullkomlega við tónlist Sigur Rósar. Tónleikastaðirnir voru virkilega vel valdir en stundum fannst mér þó vera aðeins of mikið náttúrudýrkun í gangi og er það eigilega það eina slæma sem ég get sagt um myndina. Ég get þó varla mælt með þessari mynd nema fyrir aðdáendur hljómsveitarinnar.

Kvikmyndahátið #1: Shadow Company, Help me Eros

Jæja, ætli það sé ekki kominn tími til að skella inn færslum um myndirnar sem ég sá á kvikmyndahátíðinni. Alls sá ég aðeins 3 myndir. Þær voru Shadow Company, Help me Eros og Heima.

Fyrsta myndin sem ég fór á var Shadow Company. Myndin er heimildarmynd sem fjallar um málaliða sem Bandaríski herinn er með í Írak. Það er í raun ekki mikið sem hægt er að segja um þessa mynd. Ég fór á myndina með eigilega engar vonir um vera að fara á neitt sérlega spennandi mynd og það reyndist líka vera svo.
Myndin vakti ekki upp neinar spurningar og svaraði í raun ekki neinum spurningum. Ekkert af því sem kom fram í myndinni kom á óvart eða vakti einhverja undrun. Þegar á heildina er litið þá var þetta virkilega óáhugaverð heimildarmynd.

Shadow Company fær * / *****

Önnur myndin sem ég fór á var Help me Eros. Help me Eros er Taívönsk mynd og fjallar um verðbréfabraskara sem heitir Ah Jie sem að einn daginn tapar öllu sem hann á. Eftir það eyðir hann öllum deginum í að rækta marijuana og reykja marijuana. Ah Jie hefur eigilega gefist upp á lífinu þegar hann hringir í "suicide-hotline" og kynnist þar símastelpu sem heitir Chyi. Hann fellur alveg fyrir henni en veit ekki að hún er í raun þunglyndur offitusjúklingur.
Myndin gerist af mestu leiti í íbúð Ah Jie og í hnetusölunni fyrir neðan íbúðina hans. Myndin einkennist af grasreikingum og kynlífi. Það sem var líka frekar sérstakt við þessa mynd var myndatakan og klippingin. Það var mikið um það að heilu senunar voru allar teknar frá sama sjónarhorninu og lítið sem ekkert klippt.
Help me Eros var alveg ágætis mynd, hún undirstrikaði það enn frekar hversu frábrugðin austurlensk menning er frá því sem maður er vanur.

Help me Eros fær **1/2 / *****

Þriðja myndin sem ég fór á var Heima eftir Sigurrós og umfjöllunin um hana kemur í næstu færslu.